|
|
Nieliczni, najzdolniejsi członkowie
zbrodniczej organizacji jaką była SS, musieli przejść cztery stopnie wtajemniczenia,
które osiągali w czterech kolejnych zamkach SS. Jako ciekawostkę podać
można, iż ostatni etap nauki polegający na przyswojeniu SS-manowi "mistyki
rasy i przestrzeni życiowej", trwał 18 miesięcy i odbywał się w dawnej
stolicy zakonu krzyżackiego, w Marienburgu (dzisiaj Malbork). Dodać koniecznie
trzeba, że tego typu "próby" odbywały się właściwie tylko przed
wybuchem wojny, a później właściwie ich zaniechano, a przynajmniej nie
przeprowadzano już ich tak często.
Od pierwszych dni nauki trwały próby fizycznej i moralnej wytrzymałości
inicjowanych. Do ćwiczeń fizycznych należała na przykład walka z psami
bojowymi. Kandydat SS do przyszłych godności miał przez 12 minut gołymi
rękami walczyć z atakującymi go psami i, jeśli wierzyć pogłoskom, zdarzało
się, że to psy odstępowały przerażone dzikością esesmana.
Próba czołgów polegała na tym, iż szereg czołgów
PzKpfw III i PzKpfw IV zbliżał się do żołnierzy-uczniów SS ze ściśle odmierzoną,
stałą prędkością. Każdy z uczniów SS miał przy sobie saperkę i tylko 80
sekund na to, aby wykopać sobie płaski okop, w którym mógł się ukryć. Ta
próba kończyła się śmiercią co najmniej 1% uczestników próby. Uciekinierów
rozstrzeliwano na miejscu.
Próba granatu odbywała się w bunkrze, za betonową
przegrodą chroniącą instruktorów i "egzaminatorów". Jeden z nich wręczał
uczniowi granat, który po odbezpieczeniu, umieszczał na szczycie hełmu
nałożonego na głowę. Jeśli granat eksplodował na hełmie, zdający próbę
granatu wychodził z próby ogłuszony, ale zwycięski. Jeśli spadał i wybuchał
pod nogami zdającego, zostawał wtedy kaleką, a SS zobowiązane było wypłacać
mu dożywotnią pensję. Odrzucenie lub kopnięcie spadającego granatu równało
się wykluczeniu z szeregów SS.
To tylko niektóre z prób, jakie przechodzili podczas wtajemniczenia niektórzy
członkowie SS. Inne były jeszcze bardziej brutalne, sadystyczne i odrażające...
