Falklandy - grupa 2 większych i około 200 małych wysp w południowej
części Oceanu Atlantyckiego. Stanowią kolonię Wielkiej Brytanii. Główne
wyspy to: Falkland Wschodni i Falkland Zachodni. Powierzchnia wynosi około
12000 m2, liczba mieszkańców około 25 tys., głównie pochodzenia brytyjskiego.
Stolica Falklandów - Port Stanley. Większośc obszaru Falklandów stanowią
tereny równinne, łąki i pastwiska. Do Falklandów administracyjnie należą
wyspy Georgia Południowa i Sandwich Południowy na Atlantyku.
Ustrój polityczny: Kolonia Wielkiej Brytanii, zarządzana przez brytyjskiego
gubernatora mianowanego przez królową brytyjską - przy pomocy Rady Wykonawczej.
Władzę ustawodawczą na Falklandach sprawuje Rada Ustawodawcza.
Historia
Falklandy zostały odkryte
w XVI wieku przez żeglarzy portugalskich i angielskich. Do 1765 roku we
władaniu brytyjskim, od 1766 do 1811 hiszpańskim, od 1820 do 1830 argentyńskim.
W 1833 roku zajęte przez Wielką Brytanię stały się kolonią brytyjską pod
rządami gubernatora i bazą wojenną. W czasie I wojny światowej koło Falklandów
miała miejsce w 1914 roku wielka bitwa morska, zakończona klęską floty
niemieckiej. Po II wojnie światowej Falklandy stały się obszarem spornym
między Wielką Brytanią i Argentymną, aż do konfliktu w 1982 roku.
