Atomowy okręt podwodny USS Scorpion SSN - 589 został zamówiony w stoczni Electric Boat Division w Groton, w stanie Connecticut, w dniu 31 stycznia 1957 roku, budowę nadzorował lieutenant commander Buel E. Balderston. Stępkę położono 20 sierpnia 1958, wodowanie nastąpiło w dniu 29 grudnia 1959, a matką chrzestną została pani Elizabeth S. Morrison. Jednostkę przyjęto do służby 29 lipca 1960 roku, pierwszym dowódcą został commander Norman B. Bessac. Portem macierzystym okrętu był początkowo New London w stanie Connecticut, a od dnia
9 września 1961 roku największa baza morska na świecie - Norfolk w stanie Virginia.

    USS Scorpion należał do pierwszego typu nowoczesnych, myśliwskich (nazywanych też czasami uderzeniowymi) okrętów podwodnych z napędem atomowym, zbudowanych w USA, czyli SSN - 585 Skipjack (SSN - Submersible Ship Nuclear). Nowoczesność tych jednostek polegała na fakcie, iż łączyły w sobie zalety napędu atomowego i tzw. "kroplowego" (ang. "tear drop")  kształtu kadłuba. Poprzednio zbudowane okręty amerykańskie (USS Nautilus, USS Seawolf i cztery jednostki typu Skate) z napędem nuklearnym, miały jeszcze kształty kadłuba zapożyczone z okrętów podwodnych z napędem konwencjonalnym. Jednak po doświadczeniach z eksperymentalnym okrętem podwodnym z napędem konwencjonalnym USS Albacore, którego kadłubowi nadano właśnie ów kroplowy kształt (jednostka była szybsza od ówczesnych, amerykańskich jednostek nuklearnych), zdecydowano o zbudowaniu w ten sposób okrętów typu Skipjack. Były to pierwsze w USA okręty podwodne z napędem nuklearnym zaprojektowane od początku do końca dla tego właśnie rodzaju napędu.

    USS Scorpion, oznaczony jako SSN - 589, był trzecią jednostką swojego typu - pozostałe to: USS Skipjack SSN - 585, USS Scamp SSN - 588, USS Sculpin SSN - 590, USS Shark SSN - 591 i USS Snook SSN - 592. Nazwy tych okrętów pochodzą od nazw zwierząt i, naturalnie poza skorpionem, są to wyłącznie ryby. Oznaczenia mają przerwę pomiędzy Skipjackiem, a Scampem. Pierwszy okręt ma numer 585, a następny dopiero 588, ponieważ równolegle zbudowano inne okręty: USS Triton czyli SSN - 586 i USS Halibut czyli SSN - 587, nie należące do typu Skipjack.
Jak widać wszystkim okrętom tego typu nadano nazwy zaczynające się na literę S.

    Scorpion nie był duży -  jego długość wynosiła 76,8 m, szerokość maksymalna: 9,4 m, pełna wyporność na powierzchni: 3070 t, wyporność w zanurzeniu: 3513 t - ale dosyć szybki, bez trudu osiągał 29 węzłów w zanurzeniu i 15 na powierzchni. Operacyjna głębokość zanurzenia wynosiła 700 stóp (ok. 215 m) - ale chodzi tu o okręt w bardzo dobrym stanie technicznym. Jak wszystkich Skipjacków, jego kadłub mocny był wykonany ze stali HY 80 (High Yield - Wysokiej Elastyczności) co oznacza, że jej odporność na ściskanie wynosi 80.000 lb/sq. inch. Z tej też stali wykonywano kadłuby wszystkich następnych okrętów podwodnych US Navy, aż do czasu pierwszej jednostki typu Seawolf - której kadłub wykonano ze stali HY 100. Napęd okrętu zapewniał reaktor atomowy S5W produkcji firmy Westinghouse. Zasilane przez niego wytwornice pary wytwarzały ciśnienie do napędu dwóch turbin, które pracowały na jeden wał, z osadzoną na nim jedną śrubą. Silnie, jak na swoje czasy, uzbrojony Scorpion posiadał sześć wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm (21 cali). Pełen zapas przenoszonych standardowo na tej jednostce środków bojowych wynosił 23 torpedy. Podczas ostatniego rejsu na pokładzie znajdował się standardowy zestaw torped, który obejmował: 14 torped Mk 37, 7 torped Mk 14 i dwie torpedy z głowicami nuklearnymi Mk 45 Astor.