|
A - 19 SSK GOTLAND |
||
|
Jednostki typu A 19 posiadają wiele nowoczesnych rozwiązań umożliwiających im skryte i bardzo ciche działanie w tak niewielkim, choć sprzyjającym okrętom podwodnym akwenie jak Bałtyk. Szwedzka koncepcja strategiczna i fakt neutralności tego państwa powodują, że nie przewiduje się ich działania na Atlantyku czy nawet Morzu Północnym. Cechą charakterystyczną Gotlandów jest fakt, że są to pierwsze, całkowicie udane jednostki podwodne produkowane seryjnie, które wyposażono w system AIP (Air Independent Propulsion - Napęd Niezależny od Powietrza). Tu trzeba dodać, że chronologicznie pierwszymi okrętami podwodnymi wyposażonymi w taki napęd były radzieckie jednostki typu 615, (kod NATO Quebec), znane również jako "Zapalniczki".... Napęd AIP Gotlandów pozwala na pływanie w całkowitym zanurzeniu (bez chrap) z prędkością 5 węzłów przez 14 dni. System ten składa się z dwóch silników Stirlinga firmy Kockums, typu V4 - 275R AIP o mocy 105 KM każdy. Takie unowocześnienie znacznie poprawiło największą dotychczas słabość konwencjonalnych okrętów podwodnych, czyli konieczność częstego wynurzania na powierzchnię i pozostawania tam przez dłuższy czas (lub przynajmniej wystawiania chrap co jest niewiele lepsze), celem naładowania baterii elektrycznych, koniecznych do pływania w całkowitym zanurzeniu. W takich warunkach jednostki te były i są bardzo łatwe do wykrycia, szczególnie na niewielkich morzach zamkniętych, będących pod ciągłym "parasolem" lotnictwa ZOP. Ponadto okręt taki można po wykryciu zmusić do wynurzenia - kiedy wyczerpią się jego baterie. Poza silnikami AIP Stirlinga, okręty A 19 posiadają dwa silniki wysokoprężne MTU, o mocy 1800 KM każdy. Jednym z poważnych atutów jednostek klasy A 19 jest ich bardzo nowoczesne wyposażenie elektroniczne. Poza wieloma urządzeniami służącymi nawigacji i kontroli ruchów oraz położenia jednostek, posiadają one wszechstronny system CMS (Combat Management System - System Zarządzania Walką) typu 9SCS Mk 3 firmy CelsiusTech Systems AB, pracujący pod kontrolą oprogramowania ADA 9LV Mk 3 wyprodukowanego w tej samej firmie, a opracowanego na Uniwersytecie Lund w Malmo, przy współpracy firmy Kockums. System 9SCS Mk3 posiada trzy konsole kontrolne połączone siecią lokalną Ethernet. System kontroli strzelań wchodzący w skład CMS może kontrolować kilka torped w wodzie jednocześnie.
Wyposażenie elektroniczne i obserwacyjne Zestaw pasywnych/aktywnych sonarów kadłubowych CSU 90 - 2 firmy STN Atlas Elektronik. Składa się on z pasywnego, cylindrycznego sonaru dziobowego, sonaru aktywnego i dwóch bocznych, ostrzegawczych sonarów pasywnych. Na powierzchni okręt posługuje się radarem nawigacyjny/kontroli obszaru Terma Scanter. Do ostrzegania przed opromieniowaniem, zakłócania wrogich radarów i celów zwiadowczych służy zestaw Racal Thorn Manta który skanuje, rejestruje, analizuje i zakłóca radary pracujące w pasmach od D do J. Jednostki wyposażone są również w dwa peryskopy (bojowy i wachtowy) firmy Kollmorgen. Wyposażenie elektroniczne uzupełnia zainstalowane na mostku, pod pleksiglasową osłoną urządzenie Polyamp, mierzące w czasie rzeczywistym ziemskie pole magnetyczne i dostosowujące do niego, na bierząco, pole magnetyczne okrętu. Wyposażenie łącznościowe okrętu obejmuje pełen zestaw nadajników/odbiorników z zestawem anten na kiosku, radioboje i łączność satelitarną.
Uzbrojenie Jedynym uzbrojeniem jednostek klasy Gotland są cztery wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm i dwie wyrzutnie kalibru 400 mm. Z wyrzutni kalibru 533 mm wystrzeliwane są ciężkie
torpedy przeciw okrętom nawodnym Bofors Type 613. W niedalekiej przyszłości
zamierza się je zastąpić cięzkimi torpedami Bofors Z wyrzutni kalibru 400 mm wystrzeliwane są lekkie torpedy przeciwpodwodne Bofors Type 43. W najbliższej przyszłości planuje się zastąpić je torpedami Bofors Type 43x2. Okręt może również zabierać na zewnętrznych zaczepach 48 min. Są to nowoczesne, samobieżne miny dalekiego zasięgu uzbrojone w torpedy Bofors type 27.
Dane techniczne Długość: 60,96 m Wyporność: Prędkość: Załoga: 33 osoby (5 oficerów i 28 marynarzy |
HMS Gotland, pierwszy okręt typu A19, w rejsie na powierzchni
Efektowne ujęcie kiosku jednostki typu A 19
Rysunek A 19 z częściowym przekrojem. Wycinek ukazuje miejsce umieszczenia silników Stirlinga
Konsole systemu 9SCS Mk 3 na pokładzie jednostki typu Gotland
Ujęcie z boku okrętu HMS Gotland
Cztery wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm jednostki typu A 19
Wykonane z samolotu zdjęcie okrętu typu Gotland |
|
W
warunkach niewielkiego, płytkiego morza zamkniętego jakim jest Bałtyk,
znakomicie sprawdziła się szwedzka koncepcja niewielkich, bardzo nowoczesnych okrętów podwodnych z napędem konwencjonalnym.
Szwedzka Marynarka Wojenna (Svenska Marinen) eksploatuje obecnie cztery typy
takich okrętów: A 11 (2 okręty), A 14 (3 okręty), A 17
(4 okręty) i A 19 (3 okręty). W stadium projektowym znajduje się
kolejny, bardzo zaawansowany technicznie typ konwencjonalnych okrętów
podwodnych określanych jako "typ KD - 1" lub inaczej
"Viking". Najnowocześniejszymi obecnie okrętami
podwodnymi w składzie Svenska Marinen (i najnowocześniejszymi na
Bałtyku) są jednostki typu A 19, określanymi od pierwszego
okrętu typu Gotland. Wszystkie trzy zbudowane (Gotland, Halland i
Uppland - są to nazwy krain w Szwecji) należą do 3 Dywizjonu
Okrętów Podwodnych z bazą w Karlskronie, który jest jednostką
szkolno - bojową jako, że najstarszy z Gotlandów został
zwodowany w roku 1997, a dwa nowsze w 1998 tak więc załogi nadal
zapoznają się z tymi nowymi okrętami.
TP 62 (Torpedo 2000)
