Kilo

877/EKM/VD SSK KILO

Oprócz myśliwskich okrętów z napędem atomowym, Rosja (a przedtem ZSRS) produkuje, używa i eksportuje bardzo udane jednostki z napędem konwencjonalnym, elektryczno - dieslowskim. Spowodowane jest to faktem, iż okręty tego rodzaju są znacznie tańsze i mniejsze od tych z napędem nuklearnym, a znakomicie nadają się do operowania na niewielkich morzach zamkniętych jak Morze Czarne i Bałtyk, oraz w rejonach przybrzeżnych. Flota rosyjska posiada w tej chwili trzy typy konwencjonalnych okrętów podwodnych, w tym:

Starsze okręty typu: 641 (Foxtrot).
Nowsze okręty typów: 877, 877VD, 877EKM Paltus (Kilo) i 636 (Improved Kilo). W trakcie konstruowania znajduje się typ 677 Łada/Amur czyli St.Petersburg. Jednostką bazową dla wszystkich tych trzech typów jest projekt 877.

Najbardziej rozpowszechnioną, rosyjską jednostką podwodną z napędem konwencjonalnym jest bez wątpienia Kilo, we wszystkich odmianach. Warto tu zwrócić uwagę, że okręty typu 877EKM i 636 były i są dość szeroko eksportowane (skrót EKM oznacza właśnie wersję eksportową). Okrętów typu 877 nie produkuje się już dla marynarki rosyjskiej, ale produkuje się je (wersję EKM) właśnie na eksport. Pozostają one na uzbrojeniu: Chin (2), Iranu (3), Indii (9 i jeden w budowie), Rumunii (1), Algierii (2) i Polski (1) !!! Nasz okręt typu 877EKM to najnowocześniejszy z polskich okrętów podwodnych i najbardziej wartościowa obecnie jednostka w Polskiej Marynarce Wojennej. Nosi on nazwę ORP Orzeł i numer burtowy 291. Jest okrętem flagowym Dywizjonu Okrętów Podwodnych. Oprócz Orła w skład oddziału wchodzą jeszcze dwa okręty: Dzik i Wilk (w rezerwie) starszego typu 641K Foxtrot. Przez PMW Orzeł został przejęty 29 kwietnia 1986 roku.

Pierwszy okręt klasy 877 Paltus wprowadzono do służby w radzieckiej marynarce wojennej w roku 1980. Jest to projekt Centralnego Morskiego Biura Projektowego "Rubin" w St. Petersburgu (wtedy był to jeszcze Leningrad).
Okręty rodziny 877 są przeznaczone do zwalczania wrogich okrętów podwodnych, okrętów nawodnych, ochrony wybrzeża i instalacji nadmorskich oraz misji rozpoznawczych. Warto tu zauważyć, że zachodnie oznaczenie klasy jednostki podwodnej z napędem konwencjonalnym to zasadniczo skrót SS (Submersible Ship). Okręty wszystkich odmian Kilo posiadają oznaczenie SSK co oznacza, że posiadają podwyższone możliwości zwalczania okrętów podwodnych. Pomimo, że podstawowym obszarem działania 877 są niewielkie morza zamknięte i wody przybrzeżne, to dzięki niezwykle udanej konstrukcji są one zdolne do efektywanego działania również na pełnym oceanie. W rosyjskiej marynarce wojennej pozostają one w składzie wszystkich czterech flot: Bałtyckiej, Czarnomorskiej, Północnej i Pacyfiku.

Uzbrojenie

Podstawowym uzbrojeniem okrętów podwodnych typu 877 Kilo jest sześć wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm (21 cali), które służą do wystrzeliwania:

Ciężkich torped samonaprowadzających się sonarem pasywnym/aktywnym typu SET 16, służących do zwalczania zarówno okrętów podwodnych jak i nawodnych.

Ciężkich torped dużego zasięgu UGST wyposażonych w sonary pasywny i aktywny, oraz zdalne sterowanie, służących głównie do zwalczania okrętów podwodnych.

Rakietotorped RPK - 6 Wodopod (SS - N - 16 Stallion) służących do zwalczania okrętów podwodnych na dużych dystansach.

Zazwyczaj dwie wyrzutnie są przystosowane do wystrzeliwania torped typu TEST - 71MKE, z naprowadzaniem przy pomocy sonaru aktywnego lub manualnie poprzez system TV.

Całkowity zapas wszystkich pocisków może wynosić 18 sztuk, z czego 6 w wyrzutniach. Po wystrzeleniu torped wyrzutnie można bardzo szybko przeładować przy pomocy automatycznego ładownika.
Ponadto okręt uzbrojony jest również w wyrzutnię pocisków przeciwlotniczych typu Strieła - 3 (SA - N - 8 Gremlin) lub typu Igła (SA - N - 10 Gimlet), która w pozycji zanurzonej jest chowana w kiosku (między innymi dlatego jest on tak długi). Zapas wynosi 8 pocisków.
ORP Orzeł jest uzbrojony jedynie w topedy typu SET 16 i jest pozbawiony wyrzutni rakiet przeciwlotniczych.

Dane techniczne

Długość: 72,6 m
Szerokość maksymalna: 9,9 m

Silniki spalinowe: 2 x 1000 KM produkcji Zakładów Kołomeńskich.
Silnik elektryczny: 5500 KM napędzający jeden wał z siedmiopłatową śrubą, produkcji zakładów Elektrosiła.
Okręt wyposażony jest w silnik do pływania ekonomicznego o mocy 190 KM i dwa silniki awaryjne o mocy 102 KM każdy.

Prędkość nawodna: 10 węzłów
Prędkość podwodna: 17 węzłów

Wyporność:
pełna w zanurzeniu: 3950 ts
w wynurzeniu: 2300 ts

Zanurzenie:
operacyjne: 240 m
maksymalne: 300 m

Maksymalny zasięg pływania z wysuniętymi chrapami: 6000 mil morskich z prędkością 7 węzłów.
Maksymalny zasięg pływania w zanurzeniu: 400 mil morskich z prędkością 3 węzłów.
Maksymalny zasięg z maksymalną prędkością: 127 mil morskich :)))

Zapas paliwa: 172 tony
Zdolność do przebywania w morzu: 45 dni
Załoga: 57 osób

Wyposażenie elektroniczne

Okręt jest wyposażony w bogaty zestaw elektroniki, systemów łączności i dowodzenia o których bliższe informacje są niestety bardzo trudno dostępne. Można jedynie zauważyć, że zainstalowano zestaw sferycznych sonarów pasywnych/aktywnych MGK - 400 Rubikon/Gill LF, o nieznanych bliżej parametrach. Na zdjęciu obok centrum dowodzenia okrętu typu 877. System nawigacyjny określa się nazwą Andoga. Kilo jest wyposażony jest również w radar dozorowo/nawigacyjny, oraz pełen zestaw systemów walki elektronicznej, zarówno podwodnej jak i radarowej. Panel sterowania uzbrojeniem tych jednostek to MVU - 110EM, i pokazany jest rónież na zdjęciu obok

Producentem okrętów były do tej pory: Zakład im. Leninskowo Komsomoła w Komsomolsku nad Amurem i Zakład nr 199 Krasnoje Sormowo w Niżnym Nowgorodzie (dawniej Gorki). Warto zwrócić uwagę na fakt, iż obydwie miejscowości znajdują się nad rzekami, ale w głebi lądu !!! Wykończenie jednostek odbywało się w stoczni Sewmaszpredprijatije w Siewierodwińsku. Obecnie jedynym producentem tych jednostek jest Stocznia Admiralicji w St. Petersburgu.