SSN - 774 VIRGINIA

We wrześniu 1993 roku Sekretarz Obrony USA obwieścił, że ze względu na zbyt wysokie, w stosunku do osiągniętych wyników, koszty programu SSN-21, produkcja myśliwskich okrętów podwodnych klasy Seawolf zostanie zamknięta na trzeciej jednostce serii. Jednocześnie oświadczył, że US Navy potrzebuje nowego okrętu, który przy mniejszych kosztach będzie posiadał możliwości równe lub nawet większe niż SSN-21. Prace konstrukcyjne miano rozpocząć w roku fiskalnym 1998 lub 1999. W efekcie miano stworzyć jednostkę uniwersalną, zdolną do operowania z równą skutecznością na wodach przybrzeżnych jak i na pełnym oceanie. Projekt ten znany jest pod trzema nazwami: Centurion (pierwotnie planowana nazwa pierwszej jednostki w klasie), NSSN (New Attack Nuclear Powered Submarine - Nowy Szturmowy Okręt Podwodny z Napędem Nuklearnym) i obecnie jako SSN 774 Virginia. Nowy szturmowy okręt podwodny ma być niezwykle wszechstronny, a jego parametry powinny zapewniać mu zdolność do wykonywania siedmiu zróżnicowanych rodzajów misji:

1. Skryty atak na cele lądowe przy użyciu manewrujących pocisków rakietowych wystrzeliwanych zarówno z VLS (Vertical Launch System - system pionowych, kadłubowych wyrzutni pocisków), jak i z wyrzutni torpedowych.
2. Skuteczna walka z wrogimi okrętami podwodnymi przy użyciu najnowocześniejszej broni i sprzętu elektronicznego.
3. Skuteczna walka z wrogimi okrętami nawodnymi przy użyciu zarówno pocisków przeciwokrętowych, jak i torped.
4. Wspomaganie działań Lotniskowcowej Grupy Bojowej dzięki nowoczesnemu wyposażeniu sonarowemu, radarom i środkom łączności.
5. Skryte działania zwiadowcze, szpiegowskie i rozpoznawcze przy użyciu nowoczesnych czujników, w celu wykrywania wrogich stanowisk wyrzutni pocisków rakietowych, radarów i stanowisk dowodzenia, oraz skryte wykrywanie i śledzenie wrogich okrętów.
6. Skryte stawianie min przeciwko okrętom nieprzyjaciela.
7. Operacje specjalne, w tym zarówno misje SAR (Search And Rescue - poszukiwawczo-ratownicze), rozpoznanie, sabotaż, ataki dywersyjne oraz wspomaganie kierowania ogniem.

Na NSSN zostaną zastosowane wszystkie najnowocześniejsze rozwiązania techniczne dzięki którym Seawolf jest obecnie najcichszym okrętem podwodnym na świecie, a część jeszcze nowszych rozwiązań zastosowanych na Virginii zapewni jej jeszcze lepsze parametry emisji hałasu, chciaż za cenę obniżenia prędkości maksymalnej.

W porównaniu do Seawolfa, nowy okręt ma być mniejszy, cichszy i wolniejszy oraz ma przenosić mniej uzbrojenia, a także mieć nieco gorsze parametry dotyczące maksymalnego zanurzenia oraz działania na wodach arktycznych.

O ile okręty typu Improved Los Angeles posiadały wyższą emisję szumów niż rosyjskie jednostki typu Improved Akula, o tyle zarówno Seawolf, jak i Virginia posiadają charakterystyki emisji szumów znacznie lepsze zarówno od tych okrętów jak i, prawdopodobnie, od nowych rosyjskich atomowych okrętów podwodnych znanych jako typ Siewierodwińsk. Taki efekt zapewnić ma nowego typu pokrycie anechoiczne, nowoczesny kształt kadłuba i kiosku, specyficzna konstrukcja wnętrza, a także całkiem nowego pomysłu pędnik i wyciszony reaktor.

Konstrukcja kadłuba jednostek typu Virginia ma zostać oparta na koncepcji modułowej (podobnie jak we francuskich SSBN typu Le Triomphant), określanej jako MIDS (Modular Isolated Deck Structure - Struktura Modularna Pokładów Izolowanych). Oznacza to, że każdy przedział, a właściwie każde pomieszczenie jednostki jest traktowane jako samodzielny, osobny element i mocowane do kadłuba na specjalnych, tłumiących drgania zawieszeniach.

Kiosk nowego okrętu przypomina kształtem rozwiązanie zastosowane na jednostkach klasy Seawolf, tzn. z łagodnym przejściem kiosku w kadłub w jego dziobowej częsci. Marynarka zapowiada już, że na 5 i 6 jednostce (i być może wszystkich następnych) klasy zostanie zabudowany kiosk o kształcie, jako żywo przypominającym radzieckie i rosyjskie Alfy i Akuły... 

Energię do napędu jednostki zapewnić ma nowoczesny reaktor atomowy General Electric S9G z ciśnieniowym chłodzeniem wodnym (ale ta informacja nie jest jeszcze pewna - pojawiają się pogłoski o chłodzeniu płynnym metalem, lub nawet ciekłym polimerem). Reaktor jest projektowany równolegle z samym okrętem. Po raz pierwszy zastosowano reaktor który nie będzie wymał wymiany prętów paliwowych przez cały okres eksploatacji okrętu. Wytwornica pary ma zasilać dwie turbiny pracujące na jeden wał. Pędnikiem jednostki będzie prawdopodobnie napęd tunelowy, takiego samego typu jak na Sewolfie (pump jet propulser) czyli "odwrócona turbina" wodna umieszczona w tunelu, przy czym jednak jest to pędnik nowego typu, a szczegóły są nadal niejawne.

Stery głębokości są umieszczone na kadłubie jednostki, w przeciwieństwie do rozwiązań stosowanych do tej pory na amerykańskich atomowych okrętach podwodnych typu Los Angeles i Ohio gdzie stery te umieszczono na kiosku. Płaty sterów jednostek typu NSSN (podobnie jak SSN-21) mogą być wciągane do środka kadłuba w celu zmniejszenia emisji szumów i aby uniknąć ich uszkodzenia w trakcie cumowania do nabrzeża i przebijania lodu.

Sterowanie jednostką będzie odbywać się za pomocą ekranów dotykowych a kontrola kierunku i głębokości zanurzenia przy użyciu czteroprzyciskowego, dwuosiowego joysticka.

Głównym projektantem NSSN jest Electric Boat Company, (część konsorcjum General Dynamics), we współpracy z Naval Sea System Command (NAVSEA - agenda US Navy zajmująca się opracowywaniem nowych technologii na użytek marynarki). Do projektowania jednostek użyto oprogramowania CAD/CAE CATIA i IGRIP.

Pierwsza jednostka klasy zostanie zbudowana w stoczni Electric Boat w Groton, a druga w Newport News Shipyard and Drydock w Newport i planuje się przyjęcie pierwszego okrętu do służby w czerwcu 2004 roku.

2 września 1999 roku, w stoczni Electric Boat w Groton położono stępkę pod pierwszy okręt klasy, USS Virginia SSN - 774. Zakończenie budowy planuje się na rok 2004. Druga jedostka została rozpoczęta w roku 2000 w stoczni Newport News i jej ukończenie zaplanowano na 2005 rok. Potwierdzono, iż SSN - 775 będzie nosił nazwę USS Texas, a SSN - 776 zostanie nazwa Hawaii. Autoryzowano budowę czterech jednostek klasy.

W sumie planuje się zbudowanie 30 okrętów tej klasy do roku 2020. Koszt jednego okrętu ocenia się na ok. 2110 mln $ (Seawolf - ok. 3 mld $).

Dane techniczne

Ponieważ różne źródła podają różne dane w nawiasach podano dane alternatywne.

Wyporność w zanurzeniu: 7300 t (7800 t)
Długość: 115 m
Średnica maksymalna: 10,36 (9,75 m)
Prędkość w zanurzeniu: 28 kt (ponad 25 kt)
Zanurzenie operacyjne: 244 m
Załoga: 113 osób

Uzbrojenie

O ile pojawiające się na temat uzbrojenia Virginii dane są prawdziwe to okręty tej klasy będą przenosiły 38 sztuk w tym:

12 pionowych, kadłubowych wyrzutni (VLS) dla pocisków Hughes BGM-109 Tomahawk SLCM (Sea Launched Cruise Missile - Morskie Pociski Manewrujące)

Cztery wyrzutnie torpedowe o średnicy 533 mm (21 cali) dla ciężkich torped Gould Mk48 Mod 5 ADCAP (Advanced Capabilities - Podwyższone Możliwości).
Pocisków manewrujących Hughes BGM-109 Tomahawk SLCM
Pocisków kierowanych typu głębina morska - powierzchnia wody Boeing UGM-84F Sub-Harpoon.

Min morskich typu Alliant Techsystems Mk 60 CAPTOR (Encapsulated Torpedo) oraz SLAMM (Submarine Launched Advanced Mobile Mines - Nowoczesne Miny Ruchome Wystrzeliwane z Okrętów Podwodnych)

Bezzałogowych pojazdów podwodnych UUV (Unmaned Underwater Vehicle) służacych do niszczenia min oraz działań przeciwko głęboko zanurzonym okrętom i innym pojazdom przeciwnika.

W celu zmylenia wrogich systemów naprowadzania okręt będzie wyposażony w wewnętrzną, dwuprowadnicową wyrzutnię celów pozornych, z możliwością powtórnego załadowania, oraz w 14 zewnętrznych, pojedynczych wyrzutni jednorazowego użytku.

Ponadto NSSN wyposażony będzie w nowoczesną śluzę służącą do opuszczania okrętu przez zespoły SEALS, Underwater Demolition Squads (Podwodnych Oddziałów Saperów) i rozpoznawczych grup USMC (US Marine Corp -Piechota Morska USA).

W celu podniesienia skuteczności działań grup szturmowych, dywersyjnych i rozpoznawczych można okręt wyposażyć w DDS (Dry Deck Shelter - Suchy Schron Pokładowy). Jest to rodzaj zasobnika - osłony w którym, na zewnątrz kadłuba okrętu znajdują się pojazdy i środki bojowe grup nurków, które nie mieszczą się w śluzie wyjściowej. Urządzenie to może zostać dostarczone samolotem i zrzucone na spadochronie lub przetransportowane śmigłowcem na okręt.

Wyposażenie elektroniczne

Sferyczny aktywny i sferyczny pasywny sonary LWWAA (Light Weight Wide Aperture Arrays - lekkie sonary o szerokiej aperturze) umieszczone w zalewanym wodą morską przedziale dziobowym.
Dwa sonary holowane TB-16 i TB-29 lub FTA (Future Towed Array - przyszły sonar holowany) nieznanego jeszcze typu.
Sonary boczne i kioskowe wysokiej częstotliwości, również nieznanego typu.
Dwa maszty optroniczne i dwa peryskopy nieujawnionego typu.
Dwa radary (nawigacyjny i kontroli obszaru) nieznanych typów.
Urządzenia do odbioru, rejestracji i ewentualnego zakłócania emisji radarowej i radiowej. 

Czy tak będzie wyglądać NSSN ? Na razie to tylko wizja artystyczna.

A to już publikacja US Navy. Ogólna charakterystyka i nowe możliwości 

Porównanie poziomu szumów różnych atomowych okrętów podwdnych

Dosyć prymitywna "wizja artystyczna" piątej jednostki klasy NSSN 

Ogólnikowy schemat Virginii, z podziałem na wykonawców przedziałów

Jeszcze jedna wizja artystyczna NSSN