---

Fragment książki Wiktora Suworowa: "Specnaz. Historia sowieckich służb specjalnych"

    Specnaz stosuje wiele rodzajów min, a każdy z nich ma szczególne zastosowanie, takie jak: wysadzanie mostu kolejowego, zniszczenie cysterny ropy (przy jednoczesnym jej zapaleniu), wysadzenie konstrukcji z betonu, stali, drewna, kamienia i innych materiałów. Związana jest z tym cała nauka i prawdziwa sztuka. Żołnierz Specnazu doskonale umie posługiwać się minami, wie, jak wysadzić najbardziej skomplikowane obiekty przy minimalnym zużyciu ładunków. W razie potrzeby wie, jak wykonać ładunek wybuchowy z materiałów znajdujących się pod ręką.

    Obserwowałem raz oficera Specnazu, który przygotował kilka kilogramów lepkiej brązowej pasty wybuchowej z najbardziej niewybuchowego i niegroźnego materiału w ciągu zaledwie jednej godziny. Sam także wykonał detonator, używając zwykłych rzeczy, które żołnierz Specnazu nosi zazwyczaj ze sobą - latarki, żyletki, z której zrobił sprężynkę, pudełka zapałek i wreszcie pocisku smugowego. Powstały w ten sposób mechanizm działał doskonale. W niektórych wypadkach mogą być użyte prostsze i bardziej dostępne materiały - gaz, bąbelki tlenu w parafinie z dodatkiem śladowych ilości lekkich metali.
    Weteran w tej dziedzinie, pułkownik Starinow, wymienia w swoich wspomnieniach detonator wykonany z jednego pudełka zapałek.