Lockheed Martin EC - 130V/NC - 130H AEW&C 

Samolot EC - 130V AEW&C (Airborne Early Warning and Control - Samolot Wczesnego Ostrzegania i Kontroli) został zaprojektowany na bazie maszyny C - 130H, poprzez dodanie systemu AN/APS - 125 RAMS (Radar And Mission System - dosł. Radar i System Misji). Składa się on z obrotowego radaru pochodzącego z samolotu Northrop - Grumman E2C Hawkeye i związanego z nim komputerowego systemu kontroli przestrzeni powietrznej i powierzchni morza lub lądu. Pierwszym użytkownikiem tych maszyn była US Coast Guard (Straż Wybrzeża USA), która używała go do walki z przymytnikami narkotyków. Nastepnie zainteresowały się nią Siły Powietrzne i wprowadziły pod nazwą NC - 130H do swego wyposażenia, instalując nowszy radar AN/APS - 145.

Siły Powietrzne postanowiły rozwijać ten program i zaadaptowały najnowszą wersję C - 130 - 30J Hercules II na następce tego samolotu, pod nazwą NC - 130J - 30  AEW&C.

Wspomniany system zarządzania misją składa się z kompleksu Grumman (ESID) Group II+, pochodzącego z samolotu Hawkeye, a obsługiwanego przez siedmiu operatorów konsol.

Samolot może przebywać w powietrzu 11,5 godziny, możliwości radaru pozwalają na kontrolę 360 stopni horyzontu w czasie 10 sekund (czas obrotu anteny). Jego zasięg obejmuje 10 milionów mil sześciennych (ok. 41,73 miliona kilometrów sześciennych) od poziomu morza do wysokości 10000 stóp (3048 m). Maszyna operuje standardowo na wysokości 29000 stóp (88329 m).

NC - 130H należący do Sił Powietrznych USA

EC - 130V Straży Wybrzeża USA

Perspektywiczny przekrój kadłuba samolotu NC - 130 - 30J AEW&C

Rozkład pomieszczeń w samolocie NC - 130 - 30J

EC - 130V AEW&C Straży Wybrzeża podchodzi do lądowania